زنان تخاری: زنان همواره قربانیان اصلی سیاست افراط‌گرایانه‌ی طالبان بوده‌اند

شماری از زنان تخاری تحت نام«جنبش زنان تخار» می‌گویند که زنان و دختران همواره قربانی سیاست‌های سخت‌گیرانه و افراطی گروه طالبان بوده‌اند.

رخشانه: اعضای این جنبش امروز(یک‌شنبه، ۱۹ قوس) به‌مناسبت روز جهانی حقوق بشر، در یک مکان سربسته در شهر تالقان، مرکز ولایت تخار بر ضد سیاست‌های طالبان اعتراض کرده و گفتند که آن‌ها در افغانستان یک«جامعه‌ی با ثبات و عاری از تبعیض جنسیتی» می‌خواهند.

آن‌ها می‌گویند که طالبان بیش‌تر از دو سال است که دروازه‌های مکاتب را به‌روی دختران بالاتر از صنف ششم بسته کرده و زنان را از شرکت در امور سياسی، اقتصادی، فرهنگی و فعالیت‌های اجتماعی منع کرده‌اند.

اعضای این جنبش گفتند، آنچه که زنان افغانستان می‌خواهند، نه خلاف دین و نه مغایر با موازین اخلاقی است؛ بلکه خواسته‌های آن‌ها برای پیشرفت و شکوفایی کشور کمک می‌کند.

آن‌ها می‌گویند که طالبان بر خلاف تمامی موازین دینی و اخلاقی، زنان و دختران را از کار، آموزش و تحصیل و حتا گشت‌وگذار آزادانه محروم کرده‌اند و تلاش‌ می‌کنند که از آن‌ها به عنوان برده‌های جنسی استفاده کنند.

زنان تخاری می‌گویند که این گروه صدای زنان را با ابزارهای بازداشت، شکنجه، زندان و تهدید سرکوب کرده‌اند.

اعضای جنبش زنان تخار باور دارند که جامعه‌ی جهانی، شورای حقوق بشر و نهادهای مدافع حقوق بشر همواره جنایات گروه طالبان در برابر زنان و دختران را جدی نگرفته و با شعارهای میان‌تُهی، فرصت بیش‌تر برای ادامه‌ی جنایات این گروه داده‌اند.

آن‌ها همچنان گفتند که بیش از دوماه می‌شود که چهار زن معترض از جمله ندا پروانی، ژولیا پارسی منیژه صدیقی و پریسا آزاده که به‌خاطر دادخواهی برای حقوق مسلم زنان و دختران، در«سیاه‌چاله‌های طالبان» به‌سر می‌برند، به‌گونه‌ی وحشیانه شکنجه می‌شوند‌.

آن‌ها با انتقاد از نهادهای مدافع حقوق بشر می‌گویند که این نهادها تاکنون هیچ اقدامی برای آزادی آن‌ها از بند طالبان انجام نداده‌اند.

اعضای این جنبش از جامعه‌ی جهانی، سازمان ملل متحد و نهادهای مدافع حقوق بشر می‌خواهند که در خصوص زنان بازداشت‌شده اقدام جدی و فوری کرده و بیش‌تر از این به طالبان اجازه ندهند که زنان افغانستان را سرکوب کنند.