در قلب واشینگتن دیسی، پایتخت امریکا، در برابر یادبود لینکلن، رهگذران با نمادهایی قرار گرفته در کنارهم مواجه میشوند که کنجکاوی آنها را بر میانگیزد. سه چوکی سفید خالی ، لباس بلند سفید که روی آن واژهی «زن» نوشته شده و پیامهای دیگر در مورد...
بخوانید...Detailsدفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) اعلام کرده است که رباب فاطمه، دیپلمات زن اهل بنگلادش بهعنوان نماینده ویژهی جدید دبیر کل سازمان ملل متحد در افغانستان تعیین شده است.
بخوانید...Details
در قلب واشینگتن دیسی، پایتخت امریکا، در برابر یادبود لینکلن، رهگذران با نمادهایی قرار گرفته در کنارهم مواجه میشوند که کنجکاوی آنها را بر میانگیزد. سه چوکی سفید خالی ، لباس بلند سفید که روی آن واژهی «زن» نوشته شده و پیامهای دیگر در مورد زنان و دختران افغانستان.
بخوانید...Detailsدوازدهم و سیزدهم جولای، اسلامآباد میزبان نهمین نشست سازمان همکاری اسلامی در مورد زنان بود. نشستی که عنوان آن «توانمندسازی اجتماعی-اقتصادی و سیاسی زنان در کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی: چالشها و راههای پیشرو» بود. نمایندگانی از ۵۷ کشور اسلامی و دهها سازمان و نهادهای فعال در کشورهای اسلامی در این نشست گردهم آمدند تا مسایل پیشروی زنان در جوامع...
هر سال در آستانهی آغاز سال تحصیلی، نگرانیهای محرومیت از آموزش، مهمان ناخواندهی هزاران خانوادهی افغانستانی مقیم ایران میشود.
در نامه آخر آلبر کامو به چرایی مقاومت و دلایل پیروزی احتمالی آن در برابر فاشیسم و اشغال نازیها میپردازد. او این نامه را در بهار ۱۹۴۴ نوشته است؛ زمانی که خیابانهای پاریس هنوز در تصرف نیروهای آلمانی بود و هستههای مقاومت مخفیانه و در زیرپوست شهر در حال فعالیت بودند.
«وطندوستی» از دید آلبر کامو، باید با ارزشهای اخلاقی عجین باشد. اگر قرار باشد جامعهای در صلح و آرامش زندگی کند، در گام نخست باید به اصولی بها دهد که اخلاق را در یک جامعه زنده نگه میدارد. دامنه این اصول میتواند گسترده باشد، اما حداقلهای آن میل به زندگی انسانی، عدالت و حقیقت است.
در قلب واشینگتن دیسی، پایتخت امریکا، در برابر یادبود لینکلن، رهگذران با نمادهایی قرار گرفته در کنارهم مواجه میشوند که کنجکاوی آنها را بر میانگیزد. سه چوکی سفید خالی ، لباس بلند سفید که روی آن واژهی «زن» نوشته شده و پیامهای دیگر در مورد زنان و دختران افغانستان.
منیژه*هر روز با اولین طلوع خورشید، کیف پزشکیاش را برمیدارد و راهی خانههایی میشود که به گفتهی او، زنان در آن مثل زندانی هستند و اجازه ندارند بیرون بروند؛ حتی برای درمان هم از خانه خارج نمیشوند.
