اتحادیهی ورزش و حقوق در گزارشی از فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا) خواسته است که تیم فوتبال زنان افغانستان در تبعید را به رسمیت شناخته و برای بازگشت آنها به مسابقات بینالمللی اقدام کند.
رخشانه: در گزارش اتحادیهی ورزش و حقوق که امروز (سهشنبه، ۵ حمل) منتشر شده، آمده است که فیفا همچنین باید برای توقف تبعیض مداوم علیه زنان فوتبالیست افغانستان که در تبعید زندگی میکنند، اقدام کند.
گزارش آورده است که «تا دو روز دیگر قرعهکشی مرحلهی مقدماتی جام ملتهای زنان آسیا ۲۰۲۶ انجام میشود، اما تیم ملی فوتبال زنان افغانستان از این قرعهکشی غایب است.»
اتحادیه گفته است که این رقابتها راهی برای صعود به جام جهانی زنان ۲۰۲۷ است و این دومین دورهی پیاپی مقدماتی جام جهانی از زمان تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱ است که تیم زنان افغانستان از آن حذف شده است.
گزارش نوشته که بر اساس قوانین فیفا، تیم ملی فوتبال زنان برای حضور در رقابتهای بینالمللی و برونمرزی باید توسط فدراسیون فوتبال افغانستان تحت کنترل طالبان به رسمیت شناخته شود.
طالبان پس از بازگشت دوباره به قدرت، ورزش زنان را ممنوع اعلام کرده و تمامی تیمهای ملی ورزشی زنان کشور را به رسمیت نمیشناسد.
گزارش با اشاره به ممنوعیت ورزش زنان در افغانستان نوشته که بیش از سه سال است که بازیکنان تیم ملی فوتبال افغانستان و حامیانشان از فیفا خواستهاند که آنان را به رسمیت شناخته و برای حضور آنها در بازیهای بینالمللی حمایت مالی کنند.
فیفا در پاسخ به نامهی ائتلاف ورزش و حقوق گفته است که برنامههایی برای حمایت از فوتبالیستهای زن افغانستان در داخل و خارج از این کشور تدوین شده، اما مشخص نکرده است که آیا تیم ملی فوتبال زنان افغانستان را بهرسمیت میشناسد یا خیر.
آندریا فلورانس، مدیر اجرایی اتحادیهی ورزش و حقوق گفته است که توانایی زنان فوتبالیست افغانستان برای بازی در سطح بینالمللی به مداخلهی فیفا بستگی دارد.
او افزوده است: «ما امیدواریم که آنها [فیفا] تصمیم بگیرند که این تیم را به رسمیت بشناسند و از آن حمایت مالی کنند.»
جوآنا مارانهائو، هماهنگکننده شبکه ورزشهای امنتر در اتحادیهی ورزش و حقوق نیز گفته است: «[اعضای] تیم ملی زنان افغانستان از زمان تاسیس [این تیم] در مواجهه با آزار، سوءاستفاده و تهدید به مرگ، مجبور به ترک خانههای خود و ساختن زندگی جدید در سراسر جهان شده و از خودشان انعطافپذیری نشان دادهاند».
او تاکید کرده که دسترسی اعضای تیم ملی فوتبال زنان افغانستان به امکانات و منابع آموزشی برای بازی و نمایندگی از کشورشان همانطور که در قوانین بینالمللی حقوق بشر لازم است، مهم است.
اتحادیهی ورزش و حقوق همچنین در گزارش خود به نقل از سمیرا حمیدی، فعال حقوق بشر در سازمان عفو بینالملل، نوشته است که «سایهی تبعیض جنسیتی» زنان فوتبالیست افغانستان را در سراسر مرزها دنبال میکند.
او گفته است: «اگرچه اعضای تیم ملی زنان افغانستان در سال ۲۰۲۱ از دست طالبان فرار کردند، اما سایه تبعیض جنسیتی سیستماتیک آنها را در سراسر مرزها دنبال میکند و جایگاه واقعی آنها را در صحنه بینالمللی سلب میکند.»
اتحادیهی ورزش و حقوق از سازمان عفو بینالملل، همراه با سازمان ملل متحد، دیدهبان حقوق بشر و سایر سازمانهای جامعه مدنی، خواستار بررسی آزار جنسی طالبان به عنوان جنایت علیه بشریت شدهاند.
فرشته عباسی، پژوهشگر بخش آسیایی دیدبان حقوق بشر نیز گفته است: «برای این ورزشکاران، فوتبال فقط یک علاقه نیست، بلکه یک کار بنیادی از مقاومت در برابر طالبان است؛ کاری در همبستگی با خواهرانشان که هنوز در افغانستان زندگی میکنند. بهرسمیت شناختن و حمایت فیفا از این تیم، این پیام قدرتمند را خواهد داشت که حقوق زنان افغانستان قابل حذف نیست.»
خالده پوپل، موسس تیم ملی زنان افغانستان و سازمان قدرت دختران، گفته است: «اگر فیفا قوانین خود را تغییر دهد و به ما اجازه بازی بدهد، میتوانیم به جهان نشان دهیم که زنان و دختران افغانستان به ورزش، به مکتب و به همه جای جامعه تعلق دارند.»
او افزوده که طالبان فکر میکنند که آنها پیروز شدهاند اما زنان فوتبالیست افغانستان نشان میدهند که شکست نخواهند خورد.
در گزارش آمده است که کمیته بین المللی المپیک (IOC)، کمیته المپیک افغانستان در تبعید را برای المپیک ۲۰۲۴ پاریس به رسمیت شناخت و به زنان ورزشکار افغانستان بر خلاف محدودیت های طالبان، اجازه داد تا آنان در مسابقات اشتراک کنند.
در گزارش اتحادیهی ورزش و حقوق آمده است که در سه سال گذشته، نزدیک به دوصدهزار نفر با امضا کردن طوماری از فیفا خواستهاند که تیم فوتبال زنان افغانستان در تبعید را به رسمیت بشناسد.
اعضای تیم ملی فوتبال زنان افغانستان که به کشورهای استرالیا، پرتغال، آلبانی، بریتانیا و امریکا منتقل شدهاند، گفتهاند که همچنان مشتاق و آماده نمایندگی از کشور در رقابتهای بینالمللی هستند.
