شماری از فعالان حقوق زن در نشست ارایهی گزارش کمیتهی سیداو، خواستار اقدام جدی جامعه جهانی برای حفاظت از حقوق زنان در افغانستان شدند.
رخشانه: این نشست امروز (سهشنبه، ۳ سرطان) با حضور نصیر احمد اندیشه، سفیر و نمایندهی دایمی افغانستان در جینوا، سیما سمر، رییس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و شماری از فعالان حقوق زن در مقر سازمان ملل در جینوا برگزار شد.
از جمله، فرخلقا اونچیزاده از فعالان حقوق زن در این نشست گفته است که زنان در افغانستان با انواع تبعیض و مشکلات روبهرو هستند. این مشکلات برای زنان روستایی و زنان متعلق به گروههای اقلیت قومی، مذهبی و زبانی بدتر است.
او افزوده است که فعالان حقوق زن و حقوق بشر بهطور ویژه در معرض خطر هستند. افراد متعلق به جامعهی رنگینکمانی LGBTQ+ نیز با شکنجه و سوءاستفاده روبهرو هستند.
این فعال حقوق زن از کمیتهی سیداو خواسته اطمینان حاصل کند که زنان و جامعهی مدنی، در داخل و در خارج از افغانستان، بتوانند در توسعه، اجرا و نظارت بر سیاستها و استراتژیهای منجر به اجرای کنوانسیون این کمیته شرکت کنند.
نگاره مهرداد، معاون سفارت افغانستان در پولند گفته است که بحرانها در افغانستان زنان و دختران را هدف قرار میدهد.
او با اشاره به اوضاع اقتصادی و بیکاری گسترده که فرصتهای امرار معاش را بسیار محدود کرده، گفته است که زنان و دختران بیش از هر زمان دیگری در برابر اقدامات مضر، خشونتآمیز و تبعیضآمیز آسیبپذیر هستند.
خانم مهرداد، فروش کودکان و اعضای بدن، کار کودکان، ازدواج اجباری، بردگی خانگی، استثمار جنسی و حتی استفاده از کودکان توسط گروههای مسلح را نتیجهی سیاستهای طالبان علیه زنان در کشور دانسته است.
او از کمیتهی سیداو خواسته که به جامعهی بینالمللی توصیه کند تا اقدامات قویتری برای محافظت از زنان در معرض خطر انجام دهد.
به باور او این اقدامات میتواند شامل اعطای پناهندگی بر اساس جنسیت، تضمین اسکان مجدد ایمن و محافظت از حقوق پناهندگان افغانستان در کشورهای میزبان باشد.
در همین حال زرقا یفتلی، فعال حقوق زن نیز گفته است که دستگیری و بازداشت خودسرانهی فعالان زن، روزنامهنگاران و مدافعان حقوق بشر افغانستان بدون دسترسی به عدالت، محاکمهی عادلانه و دادرسی عادلانه طبق قانون وجود دارد.
او افزوده است که مأموران امر به معروف طالبان بدون داشتن حکم و حتی در غیاب سرپرست خانواده، خانهها و سالنهای زیبایی زنان را بازرسی میکردند که این اقدام، بیانگر نقض گستردهی قانون در حوزههای عمومی و خصوصی را برجسته میکند.
وی تأکید کرده است که محدودیتهای آموزشی طالبان علیه دختران، آنها را مستقیماً در معرض ازدواجهای اجباری قرار داده که در نتیجهی آن، ازدواجهای اجباری و ازدواج کودکان بهطور قابل توجهی افزایش یافته است.
او با اشاره به گزارش صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل گفته است که در سال ۲۰۲۵ میلادی، ۵۷ فیصد از دختران افغانستان قبل از ۱۹ سالگی ازدواج میکنند که بسیاری از آنها ۱۵ یا ۱۶ ساله هستند.
خانم یفتلی گفته است که علاوه بر این، تبعیض علیه زنان در خانواده و در ازدواج همچنان تشدید شده که بر تمامی جنبههای زندگی آنها تأثیر گذاشته است.
