کارشناسان سازمان ملل حکومت طالبان را خشونتآمیز و استبدادی تعریف کرده و از جامعه جهانی خواسته است که در برابر هرگونه اقدام به عادیسازی روابط با این رژیم مقاومت کرده و پرهیز کنند.
رخشانه: کارشناسان سازمان ملل روز گذشته (پنجشنبه، ۲۳اسد) در اعلامیهای مشترک گفتهاند که چهار سال است که مردم افغانستان، بهویژه زنان و دختران، با یک حملهی بیوقفه و رو به تشدید علیه حقوق و آزادیهای اساسی خود مواجه هستند.
در اعلامیه آمده است که طالبان، که بدون مشروعیت عمل میکنند، یک نظام نهادینهشده سرکوب جنسیتی را اجرا کرده، هرگونه مخالفت را سرکوب میکنند، انتقامگیری انجام میدهند، رسانههای مستقل را خاموش میسازند و آشکارا حقوق بشر، برابری و عدم تبعیض را به سخره میگیرند.
این کارشناسان تاکید کردند که در سال گذشته، طالبان به اعمال بهاصطلاح قوانین، فرامین و احکام خود ادامه داده و محدودیتهای سختگیرانه علیه حقوق زنان و دختران در زمینه آموزش، آزادی رفتوآمد، کار، بهداشت، آزادی بیان و مشارکت در زندگی فرهنگی و عمومی را حفظ کرده است.
در اعلامیه آمده است: «نظام نهادینه تبعیض و سرکوب جنسیتی طالبان چنان شدید است که به جنایت علیه بشریت تحت عنوان آزار و اذیت بر مبنای جنسیت میانجامد.»
آنها از صدور حکم بازداشت دو تن از رهبران ارشد طالبان توسط دادگاه کیفری بینالمللی استقبال کردند و گفتند: «ما از همه تلاشها برای پاسخگو کردن طالبان حمایت میکنیم.»
این کارشناسان همچنین نسبت به نقضهای گسترده حقوق بشر از جمله افزایش نگرانکننده اعدامهای علنی و مجازاتهای بدنی، بازداشتها و زندانیکردنهای خودسرانه، اعدامهای فراقضایی، هدف قراردادن اقلیتهای قومی و مذهبی، ابراز نگرانی کردهاند.
کارشناسان سازمان ملل گفتند: «وضعیت در افغانستان وخیم است، اما نباید بهعنوان یک امر تمامشده یا غیرقابل تغییر تلقی شود. آیندهای دیگر ممکن است.»
کارشناسان تأکید کردند که مقابله با سرکوب فزاینده طالبان نیازمند یک رویکرد «همهجانبه» است. این رویکرد باید ترکیبی از فشار و حمایتگری بینالمللی اصولمدار با پاسخگویی بینالمللی، از جمله ایجاد یک سازوکار تحقیقی مکمل و دارای اختیارات جامع باشد.
کارشناسان گفتند که آپارتاید جنسیتی باید جرمانگاری شده واز جامعه مدنی به ویژه سازمانهای زیر مدیریت زنان، حمایت شود. این اقدامات شامل جرمانگاری آپارتاید جنسیتی، حمایت تقویتشده از جامعه مدنی – بهویژه سازمانهای زنان – و افزایش بودجه است.
کارشناسان گفتند: «ما بهشدت معتقدیم که تغییر در افغانستان بهترین نتیجه را زمانی خواهد داشت که توسط مردم این کشور رهبری شود؛ اما آنها نمیتوانند این کار را به تنهایی انجام دهند. حمایت بینالمللی – اصولمدار، متمرکز، پایدار و ریشهدار در همبستگی – حیاتی است. بدون هیچ گونه اقدام، هر روز چنگال سرکوبگر طالبان قویتر میشود. ایستادن در کنار مردم افغانستان هم یک وظیفه اخلاقی و هم مسوولیت حقوق بشری است. این امر نه تنها به سود مردم افغانستان، بلکه به سود جامعه جهانی است.»
