فعالان زن در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در جینوا، بر حمایت از زنان افغانستان و «به‌رسمیت‌شناسی آپارتاید جنسیتی به عنوان جنایت علیه بشریت» تاکید کردند.
رخشانه: در نشست «زنان، صلح و امنیت» که ناوقت دیروز، سه‌شنبه (۵ عقرب) برگزار شده بود، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، سیما باهوش، مدیر اجرایی بخش زنان سازمان ملل و چندین فعال حقوق زنان اهل افغانستان صحبت کردند.
سیما باهوس، مدیر اجرایی بخش زنان سازمان ملل در این نشست گفت که زنان و دختران در افغانستان زیر حاکمیت طالبان به دلیل محدودیت‌های این گروه به‌گونه نظام‌مند از زندگی عمومی حذف شده و از نقش‌آفرینی در آینده کشورشان محروم هستند.
تمنا زریاب پریانی، فعال حقوق زنان اهل افغانستان در این نشست گفت که طالبان در افغانستان می‌خواهند «صدای آزادی‌خواهی» را خاموش کنند.
او با اشاره به سرگذشت زندانی شدن خود و خواهرانش توسط طالبان گفت که در زندان این گروه، فریاد زندانیانی را می‌شنید که صدای‌شان با شلیک گلوله خاموش می‌شد.
این فعال حقوق بشر در ادامه گفت که بلند کردن صدای اعتراض علیه طالبان در افغانستان به‌ویژه برای زنان، به معنی «به خطر انداختن آزادی، امنیت و جان‌شان» می‌باشد.
او افزود افغانستان تنها کشور جهان است که در آن دختران به‌گونه سیستماتیک از حق آموزش و تحصیل محروم و زنان تقریباً از تمام عرصه‌های زندگی اجتماعی کنار زده شده‌اند.
این فعال حقوق زنان بر تداوم مبارزات علیه طالبان و به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان زیر سیطره‌ی طالبان تاکید کرده است.
زبیده اکبر، فعال حقوق بشر نیز در این نشست گفت پنج سال از محرومیت دختران افغانستان از آموزش می‌گذرد، اما تاکنون هیچ اقدامی از سوی جامعه جهانی برای پایان دادن به این محدودیت صورت نگرفته است.
او در ادامه گفت: «زنان در افغانستان تحت تسلط طالبان حضور معناداری در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی ندارند و از مشارکت در تصمیم‌گیری درباره آینده خود محروم شده‌اند.»
این فعال حقوق بشر با اشاره به صدور ۱۴۱ فرمان و دستور طالبان برای محدود کردن زنان در دسترسی به حقوق و آزادی‌های اساسی در افغانستان گفت که جامعه جهانی تاکنون به این فرمان‌ها، واکنش جدی نشان نداده است.
او سازمان ملل را به برخورد گزینشی با حقوق بشر و حقوق زنان متهم کرد و گفت: «سازمان ملل یا به حقوق زنان اهمیت دهد و به مشارکت سیاسی آنان احترام گذارد، یا مطابق خواست و سازوکارهای طالبان عمل کند و مانع مشارکت زنان شود.»
این فعال حقوق بشر افزود زنان افغانستان با وجود محدودیت‌های طالبان و با آگاهی از «بازداشت، زندانی و شکنجه شدن» توسط طالبان، هم‌چنان برای دستیابی به حقوق اساسی خود مبارزه می‌کنند.
