میا پارک، رئیس دفتر سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) در افغانستان، هشدار داد که بزرگترین نگرانی زنان و دختران افغانستان این است که جامعه جهانی آنها را فراموش کند.
رخشانه: این مقام سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) در افغانستان در گفتوگو با شبکه اسکاینیوز گفته است: «هر زمان که با زنان و دختران افغان دیدار میکنم، بزرگترین نگرانیشان نه مسئلهای دیگر، بلکه این است که فراموش شوند.»
به گفتهی خانم پارک، بحرانهای دیگر مانند جنگها توجه جهانی را از افغانستان منحرف کرده است.
او در پاسخ به این پرسش که آیا افغانستان از دستور کار جامعه جهانی خارج شده است، گفت: «این دقیقاً نگرانی ماست و فکر میکنم برای زنان و دختران افغان، بزرگترین ترس همین است.»
خانم پارک همچنین گفته است که بازگشت اجباری مهاجران افغانستان از کشورهای ایران و پاکستان، وضعیت دشواری را به ویژه برای دختران این خانوادهها رقم زده است. «دنیایی که آنها پیش از بازگشت میشناختند، با دنیایی که اکنون در افغانستان با آن روبهرو میشوند، کاملاً متفاوت است.»
سازمان بینالمللی مهاجرت میگوید از سپتامبر ۲۰۲۳ تا ماه می امسال، یعنی در کمتر از سه سال، بیش از شش میلیون شهروند افغانستان از پاکستان و ایران به کشورشان بازگشتهاند.
طالبان از زمان بازگشت به قدرت در افغانستان، محدودیتهای گستردهای علیه زنان و دختران وضع کردهاند. از جمله ممنوعیت آموزشی.
امروز یکهزار و هفتصد و سی و چهارمین روزی است که طالبان رفتن دختران بالاتر از صنف ششم را به مکتب ممنوع کردهاند.
رئیس دفتر سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) در افغانستان تأکید کرده که زنان و دختران افغانستان به حمایت دوامدار جامعه جهانی نیاز دارند. «بسیار مهم است که آنها را فراموش نکنیم، در کنارشان بایستیم و هر زمان که بتوانیم از آنها حمایت کنیم.»
اما طالبان میگویند، این گروه در چارچوب شریعت اسلامی، حقوق زنان را رعایت کرده است.
