سلام ودیده بوسی خود را هر یک پدر و مادرت، خدمت نور دیده و بلکه از جان شیرینترم شمسیه گل قند و نازنین تقدیم میداریم، خدا را سپاسگزاریم که جور و صحتمند میباشید.
دختر نازنینم، روزی که دست شما را گرفته به جانب مکتب برای شامل شدن میرفتیم، بسیار یک روز نیک و مبارک بود که شما را ثبت نام کردیم و شما هم با چهرهای بشاش قبول نموده و فردایش روانه مکتب شدید، همه روزه فاصله یک ساعت راه را در روزهای گرم تابستان و روزهای سرد خزان تحمل نموده و بدین ترتیب دروس خویش را تا دوره متوسطه موفقانه به پایان رسانیدید.
بعد از دوره لیسه، با زحمات زیاد و بدون خستگی تا نیمه شب مشغول درس ومطالعه بودید و در نتیجه در آزمون کانکور شرکت کرده، به نمرات عالی کامیاب و در دانشگاه کابل شامل شدید. فرزند نازنینم زحماتی که شما در طول تحصیلات خویش بدوش گرفتید، قابل قدراست که من، مادر و برادرانت به شما دختر نازنینم افتخار میکنیم.
متاسفانه به دلیل تحولاتی که درافغانستان پیش آمد همه دختران افغانستان از تحصیل محروم گردیدند و شما بازهم بیکار ننشستید، کمر همت بسته و در امتحان بورسیه دانشگاه آسیایی برای زنان واقع در بنگلادیش کامیاب شدید.
سرانجام بعد از مدت تقریبا پنج سال زحمت و تلاش جشن فراغت خویش را برگزار مینمایید، ما همگی این پیروزی بزرگتان را از راه دور خدمت شما و همقطارانت تبریک میگوییم. فرزند دلبندم همان روزی که من و مادرت و آصف جان همراه شما در میدان هوایی رفته با شما خداحافظی نمودیم، آن لحظه برای مایان خیلی سخت تمام شد که هرگز فراموش نمیشود.
فرزند نازنینم به امید آن روز که من و مادرت بازهم شما را در آغوش گرفته و صورت زیبای تان را ببوسیم.
در خاتمه موفقیت و آبرومندی شما را از خالق لایزال خواسته وخواهانیم.
والسلام التماس دعا.
با احترام
پدرتان عبدالله نیازی و مادر دلسوزتان حکیمه شیرزاد
کابل، افغانستان ۱۸/۱۰/۱۴۰۴ خورشیدی
