شماری از فعالان جامعهی مدنی و حقوق بشر و زنان معترض در یک نامهی سرگشاده به آدرس سازمان ملل متحد میگویند که مردم افغانستان، از پیشنهاد امینه محمد نگران و وحشتزده شدهاند.
رخشانه: در این نامه که روز گذشته(چهارشنبه، ۶ ثور) به آدرس سازمان ملل فرستاده شده، آمده است که امضا کنندگان آن شدیدا نگران اجرای دستور اخیر طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در دفاتر این سازمان در افغانستان هستند.
آنها گفتهاند که از موضعگیری و پیشنهاد اخیر امینه محمد، معاون دبیر کل سازمان ملل متحد در مورد به رسمیتشناختن رژیم طالبان شدیدا نگران و هراسان شدهاند.
به گفتهی آنها، به رسمیتشناختن رژیمی که آپارتاید جنسیتی را اعمال کرده است، نه تنها نقض حقوق بشری مردم افغانستان است، بلکه تعرض به ارزشهایی است که برای سازمان ملل متحد اهمیت ویژهای دارد.
آنها گفتهاند که زنان در افغانستان از ابتداییترین حقوق خود محروم شده و حتا دسترسی آنها به حیاتیترین خدمات از جمله، بهداشت و درمان تحت شعاع سیاستهای قیومیت مردانهی طالبان قرار گرفته است.
به گفتهی آنها، فرمان طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در دفاتر سازمان ملل متحد در زمانی صادر شده که کشور نه تنها در میانهی بحران حقوق بشری قرار دارد، بلکه با بزرگترین فاجعهی انسانی در سطح جهان دستوپنجه نرم میکند و بقای ۲۸ میلیون نفر وابسته به مدیریت خوب کمکهای بشردوستانه است.
آنها میگویند که با صدور این فرمان از سوی طالبان، سازمان ملل در مخمصهی هولناکی گیر مانده است؛ اما پیشبرد اقدامات بشردوستانه بدون حضور زنان، آنها را از دسترسی به حیاتیترین خدمات محروم میکند و منجر به حذف آنها از عرصهی عمومی میشود.
آنها در ادامه گفتهاند، هرچند یوناما تاکنون به مردم افغانستان در زمینهی حقوق بشر پاسخ راضی کنندهای ارائه نکرده؛ اما انتظار میرود که سازمان ملل متحد به بحران حقوق بشری در کشور بپردازد.
آنها در اخیر توصیههایی را به سازمان ملل متحد نوشتهاند و گفتهاند که امینه محمد، اظهارات خود در مورد به رسمیت شناختن طالبان را پس بگیرد.
آنها گفتهاند که سازمان ملل متحد باید بر اصول خود ایستادگی و پا فشاری کند و طالبان را برای بازپسگیری سیاستهای محدودکننده علیه حقوق زنان، از جمله لغو فوری ممنوعیت کار زنان در دفاتر این سازمان، تحت فشار بگذارد.
آنها گفتهاند که ما از مطالبهی زنان معترض داخل افغانستان برای تعلیق فعالیت دفاتر سازمان ملل در کشور تا زمانیکه به زنان اجازهی بازگشت به کار داده نشود، حمایت میکنیم.
آنها همچنان در توصیههای دیگر خود از سازمان ملل خواستهاند که طالبان را تحت فشار قرار داده، نتایج هرگونه تعامل و مذاکره با طالبان با مردم شریک شود، کمکهای بشردوستانه منصفانه توزیع شود و سازمان ملل تعهد خود را نسبت به حقوق زنان در افغانستان نشان بدهد.
