بخش جهانی بیبیسی در گزارش تکاندهندهای نوشته است که باشندگان ولایت غور در غرب افغانستان، به دلیل فقر و تنگدستی و برای زنده ماندن، کودکانشان را به فروش میرسانند.
رخشانه: در این گزارش بیبیسی که به تازگی منتشر شده، آمده است که علاوه بر فقر، میزان مرگومیر کودکان عمدتا بهدلیل سوءتغذیه در دو سال گذشته در ولایت غور نیز افزایش یافته است.
بیبیسی در گزارش خود ولایت غور را یکی از آسیبدیدهترین مناطق در افغانستان توصیف کرده و نوشته است که فقر و مشکلات اقتصادی در این ولایت سبب شده بسیاری از خانوادهها در مرکز این ولایت چندین شب بهصورت پیاپی گرسنه بخوابند.
یکی از باشندگان ولایت غور به بیبیسی گفته است که طی یک هفته، فقط سه روز در بدل ۱۵۰ تا ۲۰۰ افغانی کار کرده و فرزندانش سه شب پیاپی گرسنه خوابیدهاند.
مردی به اسم عبدالرشید عظیمی، باشنده ولایت غور به بیبیسی گفته مجبور است برای زنده ماندن اعضای خانوادهاش دختران دوقلوی هشت سالهاش را برای ازدواج یا انجام کارهای خانه به فروش برساند.
این مرد گفته است: «حاضرم دخترانم را بفروشم. فقیر، قرضدار و درماندهام. اگر یکی از دخترانم را بفروشم، میتوانم دستکم چهار سال بقیه فرزندانم را سیر کنم.»
بیبیسی در گزارش خود نوشته «مردی به اسم سعید احمد، باشنده ولایت غور، مجبور شده دختر پنجسالهاش را پس از آنکه او به بیماری آپاندیس مبتلا شد، به یکی از اقوام خود در بدل دو صد هزار افغانی به فروش برساند.»
این مرد گفته است: «پولی برای تداوی دخترم نداشتم. مجبور شدم او را به یکی از اقوام بفروشم. به او گفتم فعلاً فقط هزینه درمان دخترم را بده و بقیه را طی پنج سال آینده پرداخت کن، بعد از آن میتوانی او را ببری.»
بیبیسی در قسمتی از گزارش خود نوشته است که بخش نوزادان شفاخانه ولایتی غور، شلوغترین قسمت شفاخانه است. تمام تختها پر هستند و برخی تختها دو نوزاد را در خود جا دادهاند.
یکی از نرسهای موظف در شفاخانه ولایتی غور گفته است بعضی روزها تا سه نوزاد در این شفاخانه جان میدهند.
دکتر محمد موسی، مسوول بخش نوزادان شفاخانه ولایتی غور گفته است که میزان مرگومیر کودکان گاهی به ۱۰ درصد میرسد که این وضعیت «قابل قبول نیست.»
او گفته است که با وجود مراجعه بیماران برای تداوی، در بخش نوزادان امکانات لازم برای درمان درست آنها وجود ندارد.
یکی از نرسهای موظف در بخش نوزادان شفاخانه ولایتی غور گفته است که بسیاری از خانوادهها بهدلیل مشکلات اقتصادی بیماران شان را به خانه میبرند.
پس از بازگشت دوبارهی طالبان به قدرت و کاهش کمکهای خارجی به کشور، اوضاع انسانی بهشدت وخیم شده است.
براساس آمار سازمان ملل متحد، در افغانستان سه نفر از هر چهار نفر قادر به تأمین نیازهای ابتدایی زندگی خود نیستند.
علاوه بر آن بیکاری در کشور گسترده است، نظام صحی در وضعیت بحرانی قرار دارد و کمکهای بشردوستانه نیز کاهش یافته است.
دو روز پیش برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد (WFP) نسبت به تشدید بحران سوءتغذیه در افغانستان هشدار داد و نوشت این بحران، مادران و کودکان را به مرز نابودی کشانده است.
