روایت

هما امیری خواستم چند سطر درد دل بنویسم. این‌که کی هستم، چه بودم و چه خواهم شد؟ بدون مقدمه باید...

گل‌های باغ زندگی‌ام! ای عزیزانی که وجود تان به‌سان بارانِ رحمت الهي در باغچه‌ی قلبم طراوت آفرید و زندگی‌ام را...

پسرم که عضو«کماندوهای» ارتش پیشین افغانستان بود، در هجده ماه گذشته همیشه از یک‌جا به جای دیگر فرار می‌کرد تا...

بهار و هوای کابل ملایم است. در یکی از پس‌کوچه‌های«تایمنی» به سوی خانه‌ی سلیمه می‌روم. زنی که در برزخ دشوار زندگی زیر...

تو می‌دانی و آگاهی که هردوی ما برای تحقق آرزوها و شگوفایی آینده‌ات برنامه‌های زیبا و دست‌یافتنی بافته بودیم. آن‌گاه...

در میان دود برخواسته از تنور، هنوز چشمان سیاهش نافذ و درخشان به نظر می‌رسند. نور آتش بر صورتش تابیده...

در قدم نخست برایت از خودم می‌گویم. ببخش که برایت از رنج، ظلم و بی‌عدالتی که  در این سرزمین بر...

چند روز پیش، نزدیکی‌های ظهر وارد کافه‌ای ‌شدم. جایی‌که اگرچه تابلوی بزرگ یا نمای بیرونی پرجلوه‌ای ندارد؛ اما برای تمام...

برای این که لحظه‌ای از این دنیای پر رنج بیرونش کنم، برایش گفتم، خیر است جان مادر. از این روزها...

می‌دانم این‌روزها و حتا ثانیه‌هایش بر روی دوش‌ات چقدر سنگینی می‌کند. خوب می‌دانم این قلب بلورینت هنوز امید پرواز از...