اعضای «جنبش زنان به سوی آزادی» در آستانهی ۲۵ نوامبر، روز جهانی «محو خشونت علیه زنان» گفتهاند که محرومسازی سیستماتیک زنان از حقوق اساسیشان، مصداق خشونت ساختاری است.
رخشانه: اعضای این جنبش اعتراضی امروز (یکشنبه، ۱ قوس) با نشر قطعنامهای، خواستار حمایت از زنان و دختران در افغانستان زیر سلطهی طالبان شدهاند.
در قطعنامهی «جنبش زنان به سوی آزادی» آمده است که زنان و دختران افغانستان در یکی از تاریکترین و دشوارترین دورههای تاریخ زندگی میکنند.
زنان معترض گفتهاند که خشونت علیه زنان در افغانستان تنها به خشونت فیزیکی و اجتماعی محدود نمیشود؛ بلکه در اشکال گستردهتر از جمله محرومسازی از حق آموزش، کار، آزادی رفتوآمد، مشارکت سیاسی و اجتماعی تداوم یافته است.
آنها گفتهاند محرومیت دختران از آموزش و حذف زنان از بازار کار و زندگی عمومی نمونههایی از نقض سیستماتیک حقوق و کرامت انسانی زنان در افغانستان است.
به گفتهی آنها، فقر گسترده، ازدواجهای اجباری و زودهنگام، خشونتهای خانوادگی، آزار و اذیت روانی، مهاجرت اجباری و محرومیت از خدمات صحی و حمایتی، آسیبپذیری زنان و دختران را بیش از پیش افزایش داده است.
اعضای «جنبش زنان به سوی آزادی» تأکید کردند که سکوت در برابر خشونت، به معنای تداوم خشونت است و هیچ جامعهای بدون آزادی، امنیت، عدالت و برابری زنان نمیتواند به صلح و توسعه پایدار دست یابد.
زنان معترض گفتند «هیچ نوع خشونت علیه زنان، تحت هیچ نام، عنوان، سنت، فرهنگ یا توجیه سیاسی و مذهبی قابل پذیرش نیست.»
به باور آنها، محرومسازی سیستماتیک زنان از حقوق اساسی و حذف آنان از عرصههای زندگی، مصداق جدی تبعیض و خشونت ساختاری است.
اعضای «جنبش زنان به سوی آزادی» خواستار پایان دادن به خشونت ساختاری و تبعیض جنسیتی و لغو محدودیتهای طالبان بر حقوق زنان و دختران شدهاند.
اعضای این جنبش اعتراضی بر بازگشایی فوری دروازههای مکاتب و دانشگاهها به روی دختران در کشور و رفع محدودیتها بر کار زنان تاکید کردهاند.
آنها از سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر و نهادهای بینالمللی حقوق بشر خواستهاند که در برابر نقض حقوق زنان افغانستان سکوت نکنند و اقدامات عملی مؤثر را روی دست گیرند.
زنان معترض همچنین خواهان حمایت از سازوکارهای مستقل تحقیق و پاسخگویی در مورد نقضهای جدی حقوق بشر و پیگیری مسوولیت عاملان آزار و سرکوب زنان شدهاند.

