شماری از زنان معترض میگویند که طالبان حقوق اساسی زنان، بهویژه حق آموزش آنها را وسیلهی معاملات خود با جامعهی جهانی قرار دادهاند.
رخشانه: اعضای جنبشهای اعتراضی زنان افغانستان امروز(دوشنبه، ۲۱ حمل) در یک کنفرانس مطبوعاتی در یک مکان سر بسته گفتند که ممنوعیت کار زنان در دفاتر سازمان ملل از سوی طالبان، قابل پیشبینی بود؛ چرا که این گروه به حضور فعال زنان در جامعه باورمند نیستند.
این زنان میگویند که طالبان در پی حذف کامل و سمیستماتیک زنان از جامعه میباشند و به همین دلیل، این گروه از زمان بازگشت دوباره به قدرت در افغانستان، بیش از ۴۰ فرمان سرکوبگرایانه علیه حقوق زنان و دختران صادر کردهاند.
آنان میگویند، زمانیکه طالبان در ماه دسامبر سال ۲۰۲۲ میلادی، فرمان ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیر دولتی داخلی و خارجی صادر کردند، زنان معترض از نهادهای بشردوستانه خواستند که در برابر این تصمیم ظالمانهی طالبان قاطعانه ایستادگی کرده، پاسخ آن را بدهند و فعالیتهای خود در افغانستان را متوقف کنند.
زنان معترض میگویند که متاسفانه بر خلاف انتظار ما از نهادهای بینالمللی، بهویژه سازمان ملل متحد و شورای حقوق بشر در برابر برخورد طالبان با زنان افغانستان، کوتاه آمده و با وجود ممنوعیت کار زنان با آنها وارد تعامل شدهاند.
به گفتهی آنها، تعامل و انعطافپذیری بدون قید و شرط جامعهی بینالمللی، سازمان ملل و شورای حقوق بشر با طالبان باعث شده است تا این گروه با جرات و جسارت بیشتر به سرکوب مردم افغانستان، بهویژه زنان و دختران ادامه بدهند.
این زنان معترض میگویند که طالبان مسوول گرسنگی ۲۸ میلیون شهروند افغانستان هستند که با اقدامات تندروانهی خود باعث تشدید بحران بشری در کشور شدهاند.
آنها میگویند که طالبان با ممنوعیت کار زنان، حق زندگی آبرومندانه را از مردم افغانستان گرفتهاند و باعث گسترش فقر و گرسنگی در میان خانوادههای افغانستانی شدهاند.
اعضای ائتلاف جنبشهای اعتراضی زنان افغانستان هشدار میدهند که دوام این وضعیت منجر به تشدید بحران بشری در افغانستان خواهد شد.
آنها از سازمان ملل و نهادهای بینالمللی فعال در افغانستان میخواهند تا در واکنش به ممنوعیت کار زنان، تا لغو این تصمیم طالبان، فعالیتهای خود را در افغانستان توقف بدهند.
آنها همچنان از جامعهی جهانی و نهادهای بینالمللی میخواهند تا تفاهم و تعامل با طالبان را کنار گذاشته و با تمام ابزارهای دست داشتهی خود بر طالبان فشار بیاورند تا این گروه در قبال حقوق مردم افغانستان، بهویژه زنان و دختران پاسخگو باشند.
آنها در ادامه میگویند که وضعیت افغانستان، یک بحران حقوق بشری است و نهادهای امدادرسان بهشمول سازمان ملل، تعهد خود به حقوق بشر را ثابت کنند و حقوق زنان را در صدر کارهای شان قرار بدهند.
این واکنشها درحالی مطرح میشود که طالبان هفتهی گذشته کارمندان زن در دفاتر سازمان ملل متحد در افغانستان را از کار منع کردهاند.
