این برنامه با هدف جلب توجه به وضعیت وخیم زنان و دختران در افغانستان و برجسته کردن فعالیت رسانهی رخشانه و دیگر رسانههای فعال در افغانستان، روز دوشنبه هفتهی جاری در پارلمان بریتانیا برگزار شد.
رخشانه: در این نشست که به میزبانی الکس سوبل، نماینده حزب کارگر برگزار شد، زهرا جویا، مسوول رسانهی رخشانه، بارونس فیونا هاجسون، الکس کرافورد، خبرنگار ویژهی اسکای نیوز نیز حضور داشتند.
خانم پیمانه اسد، عضو هیات امنای رسانهی رخشانه، مدیریت این برنامه را به عهده داشت. این برنامه با هدف برجسته کردن فعالیتهای رسانهی رخشانه و دیگر رسانهها در بازتاب داستانهای زنان و دختران برگزار شد.
الکس سوبل که نمایندگی حوزه انتخابیِ لیدز شمالی و هدینگلی مرکزی را بر عهده دارد، از تعامل خود با «جامعه پویای افغانستانی» در حوزه انتخابیاش سخن گفت که به بسیاری از آنها در روند اسکان مجدد کمک کرده است. او گفت که وضعیت زنان و دختران در افغانستان از سال ۲۰۲۱ رو به وخامت گذاشته است؛ اما او همچنین تأکید کرد که با توجه به نبود آزادی مطبوعات، دسترسی به اطلاعات موثق درباره اوضاع بسیار دشوار است.
آقای سوبل خاطر نشان ساخت که افغانستان در رتبه بندی آزادی بیان در این دوره با ۵۶ پله سقوط به رتبهی ۱۷۸ از میان ۱۸۰ کشور رسیده است.
او رسانهی رخشانه را به خاطر یافتن راهی برای پخش و نشر داستان های زنان و روایت شجاعتی که زنان به خرج میدهند، ستایش کرد.
«جهان چگونه اجازه میدهد چنین اتفاقی بیفتد؟»
این سخنان الکس کرافورد، خبرنگار ویژه اسکای نیوز بود که در این نشست مطرح شد.
الکس کرافورد دشواریهای گزارشدهی میدانی را تشریح کرد و گفت که در چهار سال گذشته ۹۰ درصد درخواستهای ویزای خبرنگاران خارجی توسط طالبان رد شده است. او گفت این موضوع به ویژه در مواردی صدق میکند که خبرنگاران اعلام کردهاند قصد پوشش داستانهای زنان را دارند.
خانم کرافورد، خبرنگار اسکای نیوز قاطعانه معتقد است که دولتهای غربی باید اقدامات بیشتری انجام دهند تا مقامات طالبان را در قبال رفتارشان با زنان و دختران پاسخگو کنند.
او از روند فعلی بلاگرها و اینفلوئنسرهای شبکههای اجتماعی که «گزارشهایی» از افغانستان ارسال میکنند، انتقاد کرد. او گفت: «گزارشهای آنان وضعیت را عادی نشان داده و حذف سیستماتیک زنان و دختران را کم اهمیت جلوه میدهند.»
بارونس فیونا هاجسون، به هزینههای انسانی و اقتصادی حذف سیستماتیک زنان و دختران برای افغانستان اشاره کرد. او گفت از طبابت گرفته تا آموزش، یک نسل از زنان از حیات اقتصادی کشور ناپدید خواهند شد که پیامدهای اجتماعی و انسانی قابل پیشبینیای به همراه خواهد داشت و توسعه اقتصادی را تضعیف خواهد کرد.
اعضای پنل همه به این نظر بودند که با توجه به محدودیتهای گزارش دهی، درک آنچه بر زنان و دختران در افغانستان میگذرد برای جامعه جهانی بسیار دشوارتر شده است.
اعضای پنل با هم توافق داشتند که در چنین شرایطی، کاری که رسانهی رخشانه در برجسته کردن داستانهای داخل کشور انجام میدهد، اهمیت حیاتی دارد.
تمامی سخنرانان توافق داشتند که وضعیتی که بر زنان در افغانستان تحمیل میشود، نقض غیرقابل قبول حقوق بشر است.
