منابع محلی در شهر مزارشریف، مرکز ولایت بلخ میگویند که طالبان در این شهر، شماری از زنان را وادار به برگزاری گردهمایی کرده و از آنها خواسته که از اين گروه اعلام حمایت کنند.
رخشانه: یک منبع محلی در شهر مزارشریف با حفظ هویتاش به رسانهی رخشانه میگوید که این گردهمایی، دیروز (جمعه، ۸ حمل) در سالون عروسی «الماس شهر» برگزار شده بود.
به گفتهی منبع، این گردهمایی بهمنظور «تلاش برای ترمیم چهرهی مخدوش طالبان در زمینهی حقوق زنان» برگزار شده و هدف آن وادار کردن زنان به سخنرانی در حمایت از این گروه و سر دادن شعارهای تبلیغاتی به نفع این گروه بوده است.
بنا بر ادعای منبع، این گردهمایی «کاملا سفارشی و از پیش تعیین شده بوده» و محتوای آن توسط طالبان به زنان «دیکته» شده است.
منبع افزوده است که زنان اشتراککننده در این گردهمایی، هیچگونه ارادهای در بیان دیدگاههای خویش نداشتهاند.
در نوار تصویری که از این گردهمایی در شبکههای اجتماعی منتشر شده، دیده میشود که شماری از زنان با پوشیدن نقاب و حجاب مورد پسند طالبان، پرچم این گروه را با خود حمل میکنند.
در این نوار تصویری همچنین دیده میشود که یکی از شرکتکنندگان این گردهمایی، دستاوردهای طالبان را ستایش کرده و شعارهایی برای حمایت از این گروه سر میدهد.
یکی از زنان اشتراککننده در این گردهمایی، در قسمتی از سخنرانی خود با لحن تندی میگوید، زنانی که در خارج از کشور هستند و «خلاف شریعت و چارچوب اسلام حرف میزنند و لباس میپوشند، نمیتوانند از زنان سلحشور و مجاهد افغانستان» نمایندگی کنند.
او میگوید که «آن زنان [زنان افغانستان در خارج] کور خواندهاند و اشتباه کردهاند» که داعیهی نمایندگی از زنان سلحشور و مجاهد افغانستان را دارند.
یکی دیگر از زنان اشتراککننده در این گردهمایی میگوید: «نمایندهی واقعی ما کسانی است که ما را به رعایت حجاب و راه اسلام دعوت میکند.»
پیش از این نیز گروه طالبان در شماری از ولایتها با برگزاری گردهماییهای حمایتی، شهروندان کشور را وادار به حمایت از خود کردهاند.
این گروه طی بیش از سهونیم سال گذشته، با وضع محدویتهای شدید علیه زنان و دختران در کشور، آنان را از ابتداییترین حقوقشان محروم کردهاند.
طالبان با انتشار قانون امر به معروف، محدودیتهای بیشتری علیه حقوق و آزادیهای اساسی زنان و دختران در افغانستان وضع کردهاند.
مطابق با این قانون، طالبان صدای زن را «عورت» دانسته و آنان را از صحبت کردن با صدای بلند در فضاهای عمومی منع کردهاند.
فعالان حقوق بشر و سازمانهای حقوق بشری محدویتهای طالبان علیه زنان و دختران را همواره محکوم کرده و آن را مصداق «آپارتاید جنسیتی» دانسته و خواهان بهرسمیتشناسی آن توسط جامعهی جهانی شدهاند.
