سینا سعیدی
حمید دانشجوی سال دوم یکی از دانشگاههای خصوصی است. او در یک اتاق کرایهای کوچک در ایستگاه نقاش دشت برچی با سه دانشجوی دیگر زندگی میکند. حمید حدود سه هفته قبل، درست چند روز بعد از اینکه امتحان سمستر دوم دانشگاه را تمام کرده بود، به یکباره بیمار شد.
بیماری پای او را به شفاخانه کشاند: «سرم گیج رفت. پیش چشمهایم سیاه شد و روی اتاق پریدم. وقتی که به هوش آمدم، دیدم یک سیرم به من وصل کردهاند و در یک دواخانه هستم. هماتاقیهایم مرا به دواخانه برده بودند. داکتر معاینهام کرد و گفت چیز خاصی نیست، بدنت ضعیف شده و بعد مرا رخصت کردند.»
حمید به اتاقش برگشت. صبح روز بعد اندک اندک علائم دیگری در بدن او پیدا شد. در ابتدا اشتهایش از بین رفت، بعد سرگیجه و بعد از آن دلبدی و استفراغ پیدا کرد.
حمید این بار بهخاطر وضعیت بد اقتصادیاش مجبور شد به شفاخانه دولتی «صد بستر دشت برچی» واقع در ایستگاه تانکتیل مراجعه کند. داکتران این شفاخانه پس از معاینه و بررسی خونش، حمید را در این شفاخانه بستری کردند.
«وقتی که شفاخانه رفتم و معاینه شدم، داکتران گفتند تو احتمالا بیماری محرقه داری و باید چند روزی در شفاخانه بستری شوی. آنها یک نسخه به من دادند و گفتند این دواها را از دواخانه بیرون از شفاخانه بگیر و بیا که بستر میشوی.»
اوایل هفتهی جاری منابع در شهرکهای «ولیعصر و عرفانی»، بیست متره و قلعهنو دشت برچی به رسانهی رخشانه گفته بودند که دهها باشنده این مناطق که بیشتر آنها کودکان هستند، دچار مسومیت شده و در شفاخانهها بستری شدهاند. این بیماران با علائمی مانند سردرد، تب، اسهال و استفراغ به مراکز صحی مراجعه کردهاند.
حمید گفته است نتایج معاینات داکتران شفاخانه دولتی «صد بستر دشت برچی» که بیماری او را محرقه تشخیص داده بودند را به یکی از دوستانش که داکتر است، فرستاده تا از تشخیص داکتران این شفاخانه مطمئن شود.
او در جواب حمید گفته است که به بیماری محرقه مبتلا نیست و داکتران شفاخانه دولتی «صد بستر دشت برچی» بیماری او را «احتمالی» تشخیص دادهاند. «وقتی داکتران گفتند تو نشانههای مریضی محرقه داری ولی ما مطمئن نیستیم که صددرصد به این مریضی دچار هستی، من گفتم پس مرا رخصت کنید. آنها اجازه رخصت ندادند و گفتند باید چند روزی را بستری شوی تا مشخص شود که واقعا محرقه داری یا نه.»
حمید سیزده روز در شفاخانهی دولتی «صد بستر دشت برچی» در یک سالن بزرگ با دستکم ۱۲ بیمار دیگر که هر روز به تعداد آنها افزوده میشد، بستر شد. به گفتهی او، بیشتر بیماران بستر شده در این شفاخانه، علائم و نشانههای بیماری او را داشتند و بیشتر آنها، زنان و کودکان بودند.
بیمارانی که وضعیت صحیشان بهتر بود، یک شبانهروز و بیمارانی که وضعیت صحیشان وخیم بود، تا یک هفته و بیشتر از آن در این شفاخانه بستری میشدند.
منابع در شهرکهای «ولیعصر و عرفان»، قلعه نو و بیست متره دشت برچی، آب آشامیدنی را عامل احتمالی مسمومیت باشندگان این مناطق دانستهاند. به گفتهی آنها، این مناطق از یک شبکه آبرسانی مشترک استفاده میکنند.
او از روند تداوی و رفتار داکتران این شفاخانه ابراز نارضایتی کرده و گفته است که طی حدود دو هفته در این شفاخانه بستری بوده، بارها رفتار ناشایست داکتران و پرستاران این شفاخانه با بیماران را شاهد بوده است. «یکی از نرسها کنول را به جای اینکه به رگ دستم بزند، به استخوانم زد. وقتی که گفتم کمی احتیاط کند با زبان بسیار زشتی به من گفت اگر ناراحت هستی چرا به شفاخانه شخصی نرفتی که اینجا آمدی.»
حمید گفته است که روند تداوی او در شفاخانه دولتی «صد بستر دشت برچی» بسیار به کندی پیش میرفت و این روند سبب شد که او خودش بدون هماهنگی با داکتران، از شفاخانه بیرون شود. «دواهایی که به من داده بود اصلا تاثیری روی من نداشتند. در آن سیزده روز مریضیام تفاوت چندانی با روز اول نکرده بود. وقتی که از شفاخانه بیرون شدم به داکتر رفیقم تماس گرفتم و با مشورت او دواهای تقویتی گرفتم و حالا وضعیتم بهتر است و روز به روز بهتر میشوم.»
وزارت صحت عامهی طالبان روز یکشنبه (۱ سنبله) بیش از ده آمبولانس را برای انتقال بیماران مبتلا به این مسمومیت از شهرکهای «ولیعصر و عرفان»، قلعه نو و بیست متره دشت برچی به شفاخانههای مختلف اعزام کردند. این وزارت روز سه شنبه هفتهی جاری یک تیم صحی به دشت برچی اعزام کرد تا عامل مسمومیت باشندگان این منطقه را شناسایی کند.
با گذشت چندین روز تا هنوز علت مسمومیت باشندگان شهرکهای «ولیعصر و عرفان»، قلعه نو و بیست متره دشت برچی مشخص نشده است. شفاخانهها و مراکز صحی دشت برچی این روزها همچنان میزبان افراد مبتلا به بیماری ناشناخته هستند.
