در نخستین جلسهی دادگاه مردمی برای زنان افغانستان، برخی از زنان معترض که از سوی طالبان بازداشت و شکنجه شده بودند، روایتهای تکان دهندهی ارایه کردند.
رخشانه: پروانه ابراهیمخیل در اظهارات خود امروز (چهارشنبه، ۱۶ میزان) گفت که گروه طالبان بخاطر سازماندهی برنامههای اعتراضی زنان، حکم سنگسارش را صادر کرده بود.
نخستین نشست دادگاه مردمی برای زنان افغانستان برای رسیدگی به جنایات طالبان در شهر مادرید کشور اسپانیا برگزار شده است.
ابراهیمخیل در این نشست شهادت داد که طالبان شوهرخواهرش را نیز در پیش چشمان کودکانش بازداشت کرده و خواهرزادهی ده سالهاش را گروگان گرفته بود تا او را بازداشت کنند.
به گفتهی این زن معترض، طالبان شوهرخواهرش که همراه او بازداشت شده بود را نیز به سنگسار محکوم کرده بودند.
او افزوده که پس از شنیدن حکم سنگسارش در زندان طالبان آرزو داشت که دیگر زنده نباشد و چندین بار در داخل زندان اقدام به خودکشی کرده است.
ابراهیمخیل افزود: «طالبان مرا متهم کرده بودند که مسلمان نیستم و از نهادهای سازمان ملل و کشورهای خارجی برای اعتراض علیه شان پول و دستور میگیرم.»
در همین حال، یک زن معترض دیگر نیز که به عنوان شاهد در دادگاه مردمی برای زنان افغانستان حضور یافته بود، گفت که طالبان زنان معترض را به حملات انتحاری تهدید کرده بودند.
این زن معترض که به دلایل امنیتی هویت خود را فاش نکرد، گفت که طالبان با آنان تماس میگرفتند و میگفتند که «ما در میان معترضان حملهی انتحاری انجام میدهیم و هرکس کشته شود، مسوولش شما هستید.»
این زن معترض گفت که طالبان سرانجام او را از محل کارش در شهر کابل بازداشت کرده و همکارانش را تهدید کردند که قضیهی بازداشت شدن او توسط طالبان را رسانهای نکنند.
او گفت که در زندان طالبان با قنداق تفنگ، بوکس و لگد شکنجه شده و در اثر این شکنجه کمرش آسیب دیده و قبرغههایش شکسته است.
به گفتهی او، طالبان هنگام بازجویی با نشان دادن عکس اعضای خانوادهاش و تهدید به کشتن آنها، او را شکنجهی روحی میدادند.
این زن معترض همچنین گفت که طالبان بارها او را «روسپی» خطاب کرده و به قوم و زبانش توهین کردند و میگفتند که مردان خانوادهاش «بیغیرت» هستند. زنان باید در خانه بمانند و اولاد تربیه کنند.
این زن معترض گفت که طالبان در زندان کتابی را برای او آوردند که در آن نام هبتالله آخوندزاده، رهبر این گروه و ابوبکر البغدادی، رهبر داعش وجود داشت و گفتند که باید با یکی از این دو نفر «بیعت» کند.
او در این نشست شهادت داد که طالبان در زندان او را وادار میکردند که بدون دسترسی داشتن به تشناب و آب، قرآن بخواند و نماز ادا کند.
به گفتهی این زن معترض او با ضمانت خانوادهاش و تضمین گذاشتن جواز چندین مرکز تجاری، آزاد و سرانجام از افغانستان خارج شد.
او از دادگاه مردمی برای زنان افغانستان خواست که جنایات طالبان را با دقت بررسی و عدالت را در حق زنان افغانستان تامین کند.
