پالین فردریک در روز ۱۳ فیبروری ۱۹۰۸ در پنسیلوانیای آمریکا به دنیا آمد. پدرش کارمند اداره پست بود و مادرش خانه دار. او از دوران دبیرستان برای روزنامه مدرسه مطلب مینوشت.
از آنجا که وقتی تنها هجده سال داشت، در یک عمل جراحی رحم او را برداشتند در نتیجه میدانست که هرگز نمیتواند فرزنددار شود و از این رو تصمیم گرفت که همه زندگی خود را وقف کارش کند. او در پی فارغالتحصیلی از دبیرستان در دانشگاه آمریکن در واشنگتن دی سی درس خواند و چهار سال پس از فارغالتحصیلی مشغول کار حرفهای خبرنگاری از جمله پوشش خبری کاخ سفید شد.
او در سال ۱۹۳۱ تصمیم گرفت به جای تلاش — تلاشی که اغلب ناکام میماند — برای مصاحبه با مردان نامدار و شاخص عرصه سیاست، با همسران شان مصاحبه کند. او با همسر یکی از وزرای چک، با همسر سفیر چین در آمریکا و زنان دیگری گفتوگو کرد که بعدها در کتابی به نام زنان اول جهان گرد آمد و منتشر شد.
به سبب هم نام بودن با بازیگر مشهوری در آن زمان، موفق به مصاحبه کاری با سردبیر نشریه واشینگتن استار شد اما وقتی سردبیر نشریه مقالات وی را رواند، چنان تحت تاثیر قرار گرفت که تصمیم گرفت او را استخدام کند. او بعد، به مدت هفت سال در واشنگتن دی سی تحولات سیاسی را پوشش میداد.
کار در رادیو را در شبکه ای بی سی و از سال ۱۹۳۹ آغاز کرد و در سال ۱۹۴۵ به او ماموریت داده شد که به عنوان خبرنگار جنگی به نوزده کشور برود و گزارش تهیه کند.
او نخستین خبرنگار زنی است که از چین برای مخاطبان آمریکایی گزارش تهیه کرد. پس از آن به سبب باور عام مبنی بر آن که زنان نمیتوانند کار جدی گزارشگری انجام دهند، به عنوان نویسنده و خبرنگار مستقل به کار با ای بی سی ادامه داد و با تمرکز بر موضوعات زنان و زنانه پسند فعالیت کرد.
او در سال ۱۹۴۶ از سوی ای بی سی مامور سفر به اروگوئه و تهیه گزارش از مراسم تحلیف ریاست جمهوری آن کشور شد. و بعدتر موفق شد مصاحبهای با ژنرال دیوایت آیزنهاور (که آن زمان هنوز ژنرال بود) و همسرش بکند. در طی دوران کار حرفهایاش همواره میگفت که نوع کار و کیفیت آن است که باید توانایی خبرنگار را رقم بزند نه جنسیت وی.
او در سال ۱۹۴۸ تنها خبرنگاری بود که رویدادهای مجمع عمومی سازمان ملل، بحران کره و تغییرات و تحولات در اروپای شرقی را پوشش داد و بعدها با ان بی سی نیز همکاری کرد.
فردریک دو سال پیش از بازنشستگی اجباري از ان بی سی بازنشسته شد. او هنگام بازنشستگی هفتاد ساله بود. وی طی دوران کار حرفهای خود جوایز و نشانهای افتخار متعددی دریافت کرد.
وی در سال ۱۹۸۱ از خبرنگاری بازنشسته شد و همراه همسرش به فلوريدا نقل مكان کرد. او همسرش چارلز رابینز را در سال ۱۹۸۹ از دست داد.
در سال ۱۹۹۰ هنگام ديدار از خویشاوندانش در ماه می سال ۱۹۹۰ در لیک فورست در ایالت ایلینوی آمریکا در پی حمله قلبي از دنیا رفت. وی هنگام مرگ ۸۲ سال داشت.
منبع: شبکهی بینالمللی خبرنگاران
بازنشر: رسانهی رخشانه
