جنبشهای اعتراضی «فانوس آزادی زنان افغانستان، پنجرهی امید و جنبش صدای زنان افغانستان» بهمناسبت روز جهانی محو خشونت علیه زنان، خواستار اقدام فوری برای پایان دادن به خشونت علیه زنان در افغانستان زیر سلطهی طالبان شدهاند.
رخشانه: اين سه جنبش اعتراضی با برگزاری برنامههای اعتراضی و نشر بیانیههای جداگانه، محدودیتهای طالبان علیه زنان و دختران در افغانستان را محکوم کردند.
جنبش اعتراضی فانوس آزادی زنان افغانستان در بیانیهای نوشته است که محرومیت از آموزش، ممنوعیت کار، خشونت سیستماتیک، آزار، شکنجه و تبعیض ساختاری علیه زنان به واقعیت روزمره تبدیل شده است.
اعضای این جنبش اعتراضی گفتهاند که آپارتاید جنسیتی علیه زنان افغانستان، یک بحران انسانی و جنایت علیه بشریت است و جامعه جهانی نباید در برابر آن سکوت کند.
آنها خواهان اقدام فوری، حمایت مؤثر و فشار بینالمللی برای پایان دادن به خشونت و تبعیض علیه زنان افغانستان شدهاند.
جنبش زنان «پنجرهی امید» نیز در بیانیهای نوشته است که زنان افغانستان طی چهار سال حاکمیت طالبان، تحت شدیدترین اشکال خشونت، سرکوب و تبعیض سیستماتیک قرار داشتهاند.
در بیانیهی این جنبش اعتراضی آمده است «طالبان خشونت علیه زنان را به سیاستی هدفمند و سازمانیافته تبدیل کردهاند که زنان را از آموزش، کار، حضور اجتماعی و حقوق بنیادی محروم ساخته است.
زنان معترض با اشاره به محدودیتهای گستردهی طالبان علیه حقوق و آزادیهای اساسی زنان و دختران در کشور، گفتهاند که «خشونت خانوادگی [طی این چهار سال] افزایش یافته و سازوکارهای حمایت و دادخواهی لغو شدهاند.»
آنها خشونتهای طالبان را جنایت علیه بشریت و آپارتاید جنسیتی دانسته و از جامعه جهانی خواستهاند که حمایت از زنان و مدافعان حقوق آنان را تقویت کرده و طالبان را در قبال نقض حقوق زنان پاسخگو سازند.
جنبش صدای زنان افغانستان نیز در بیانیهای نوشته است که «خشونت علیه زنان در افغانستان زیر سلطهی طالبان نهتنها پایان نیافته، بلکه در چهار سال گذشته بهگونهای گسترده، سازمانیافته و بیوقفه ادامه داشته است.»
بیانیه آورده است که محدودیتهای طالبان علیه زنان، نقض آشکار کرامت انسانی، آزادی، امنیت شخصی، حق آموزش و حق برابری جنسیتی است و نمونهای روشن از تبعیض و خشونت سیستماتیک علیه زنان بهشمار میرود.
اعضای این جنبش اعتراضی از جامعهی جهانی، بهویژه سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا، دولتها و نهادهای بینالمللی حقوق بشر خواستهاند که برای نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر علیه زنان در افغانستان، طالبان را پاسخگو و مورد پیگرد عدالت بینالمللی قرار دهند.
آنها نظام طالبان را «نامشروع» دانسته و گفتهاند که حکومت این گروه بر پایه تبعیض، حذف و نقض حقوق اساسی شهروندان بهویژه زنان، بنا شده است.
زنان معترض خواستار زمینهسازی برای ایجاد یک ساختار حکومتی مشروع، پاسخگو و همهشمول که نماینده واقعی مردم افغانستان باشد و حقوق زنان را مطابق معیارهای جهانی تضمین کند، شدهاند.
