ریحانه جلیلی
من ریحانه هستم. دختر چهارده سالهای که طالبان حق آموزش، آزادی و یک زندگی معمولی را از او سلب کرده است. چهار سال است که مثل صدها هزار دختر دیگر، صدای ما خاموش شده است. اما به یقین میتوانم بگویم که هنوز امید در ما زنده است.
زندگی دشوار زنان و دختران در افغانستان به ما آموخته است که امید میتواند کوچک باشد، اما قدرتش بیپایان است. زندگی به ما آموخته است که حتی وقتی درهای مکتب بسته میشوند و خیابانها پر از محدودیت، بازهم ما دست از تقلا بر نمیداریم.
توصیف دشواری زندگی برای دختران افغانستان زیر حاکمیت طالبان آسان نیست. هر روز که از خانه خارج میشویم با ترسها و محدودیتهای فراوان روبهرو میشویم. با نگاههایی که میگویند تو نباید اینجا باشی، با قوانینی که میگویند تو نمیتوانی یاد بگیری و یا صدایی که مدام ما را نفی میکند.
اغراق نیست که اگر هرجای دیگری غیر از افغانستان زنان و دختران مجبور بودند چنین زندگی را تجربه کنند، شاید تسلیم میشدند. البته که این آرزوی قلبی من است که هیچ انسانی در روی زمین مجبور نباشد با سرنوشت مشابه دختران افغانستان زندگی کند.
اما میخواهم بگویم، دختران افغانستان امروز هر کدام به شکلی در حال مقاومت هستند. رفتن به آموزشگاههای مخفیانه، نشستن پای درسهای آنلاین و یادگیری یک هنر تازه. حتا ما هنوز میخندیم، هنوز رویا میبینیم و هنوز امید داریم.
گاهی روزها تاریک است. گاهی به نظر میرسد که تمام امیدهایمان در دود و گرد و غبار محدودیتها گم شدهاند. گاهی فکر میکنم، آیا واقعا میتوانیم دنیا را تغییر دهیم؟ اما بعد یک دختر کوچک دیگر را میبینم که تلاش میکند یاد بگیرد؛ یک دختر دیگر را میبینم که میخندد؛ یک دختر دیگر را میبینم که رویا دارد و آرزو میکند. و دوباره یاد میگیرم: امید ما بیپایان است.
ما دختران افغانستان، یاد گرفتهایم که شجاعت به معنی نبود ترس نیست؛ شجاعت یعنی قدم برداشتن حتی وقتی ترس وجود دارد. شجاعت یعنی ایستادن حتی وقتی همه میخواهند ما را خم کنند. شجاعت یعنی باور داشتن به خودمان، باور داشتن به قدرت درونیمان، باور داشتن به این حقیقت که ما سزاواریم یاد بگیریم، رویا ببینیم و زندگی کنیم.
این یادداشت کوتاه را به این دلیل نوشتم که بگویم، نوشتن من فقط سرگرمی نیست، یک مبارزه است. هر حرفی که من گفتهام، باور و قوت قلب من است. به آن ایمان دارم. این گفتهها، حقیقت زندگی ما را نشان میدهد.
به تمام دختران افغانستان میگویم: شما ارزشمند هستید. شما قدرتمند هستید. شما میتوانید دنیا را تغییر دهید حتی اگر کوچک باشید. حتی اگر در محیطی پر از محدودیت باشید. هر قدم شما، فکر شما، کلمه شما قدرتی دارد که میتواند موجی بسازد. میتواند روشنایی ایجاد کند، میتواند امید ببخشد.
آنچه گفتم صدای هزاران دختر دیگر است که هنوز نتوانستهاند حرف بزنند. من باور دارم روزی خواهد رسید که هیچ دختری مجبور نباشد سکوت کند. ما به آینده بدون طالب و روشن هنوز امیدواریم. روزی خواهد رسید که همهی دختران دنیا آزاد باشند. روزی خواهد رسید که همه بتوانند آرزوهایشان را دنبال کنند و هیچ ترسی مانعشان نشود.
