سازمان حفاظت از کودکان در یک گزارشی در مورد وضعیت کودکان افغانستان هشدار داده و میگوید که کودکان تحت فشارهای روحی و روانی فزایندهای قرار دارند و از هر چهار دختر یکی از آنان به بیماری روانی افسردگی گرفتار است.
رخشانه: سازمان حفاظت از کودکان امروز (دوشنبه، ۱۷ میزان) با نشر گزارشی از وضعیت کودکان کار در افغانستان نوشته است که بحران اقتصادی و دههها درگیری بر سلامت روحی و روانی کودکان به ویژه دختران آسیبهای خطرناکی وارد کرده است.
این گزارش افزوده که محدودیتهای اعمالشده از سوی طالبان بر سلامت روان کودکان بهویژه دختران تأثیر منفی گذاشته است.
در گزارش آمده که دختران از آموزش، معاشرت و رفتن به پارکها و مغازهها محروم شدهاند. همچنان، بحران اقتصادی برخی از دختران را مجبور به ازدواج زودهنگام کرده است.
این نهاد هشدار داده که از هر چهار کودک و بزرگسال تنها یک نفر درمان مورد نیاز فوری خود را دریافت میکند و بسیاری از آنان ممکن است بهبود نیافته و با عواقب طولانی مدت روبرو شوند.
در این گزارش آمده که بسیاری از این کودکان شبها گرسنه به رختخواب میروند، مدرسه را رها میکنند تا برای تامین هزینه خانوادهشان کار کنند، عزیزانشان را به دلیل کمبود مراقبتهای بهداشتی از دست دادهاند و امید بسیار کمی به آینده دارند.
بر اساس اطلاعات این سازمان، ۴ میلیون و ۴۶۰ هزار کودک و بزرگسال در افغانستان به سلامت روحی و حمایت روانی اجتماعی نیاز دارند.
طبق معلومات تازه این سازمان، تا کنون یک میلیون و ۳۰۸ هزار نفر در سال جاری توانستهاند به خدمات و درمان دسترسی داشته باشند.
در این گزارش آمده که خشونت و فشارهای مالی جاری بر خانوادهها، باعث شده که تغییرات نگرانکنندهای در رفتار آنان، از جمله گریههای غیرقابل کنترل، کابوسهای شبانه، پرخاشگری و خودآزاری بودجود آنده است.
در همین حال، نورا حسنین، سرپرست ادارهی نجات کودکان در افغانستان میگوید: «بحران کنونی در افغانستان کودکان را به محدودیتهای ذهنی و عاطفی مطلق سوق میدهد. آنچه این کودکان تجربه میکنند {بمبگذاریها، تماشای مرگ خواهر و برادرشان از گرسنگی، محرومیت از مدرسه و جدا شدن از والدینشان} تأثیری اساسی بر سلامت روحی و روانی آنها دارد.»
سازمان جهانی بهداشت نیز از جامعه بینالمللی میخواهد تا کمکهای بشردوستانه را برای کمک به خانوادهها و نجات از بحران اقتصادی، سلامت روانی و اجتماعی مردم افغانستان فراهم کند.
پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، با افزایش بیکاری روزافزون و به دلیل خشکسالی وضعیت اقتصادی کشور هر روز بدتر میشود که خانوادههای فقیر متحمل بیشترین آسیب شدهاند، حتا گاهی مجبورند فرزندانشان را برای امرار معاش بفروشند.
محمد ابراهیم، باشنده کابل، یکی از افرادی است که چارهای جز پیشنهاد دادن دختر ۷ سالهاش جمیله، در ازای بدهیاش نداشته است. او میگوید: «طلبکار آمد و گفت یا بدهیات را بده یا خانهات را به آتش میکشم. او در آخر پذیرفت که دخترم را در ازای بدهیام به مبلغ ۶۵ هزار افغانی (۶۲۰ یورو) با خود ببرد»
