صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در افغانستان گفته که محدودیتهای طالبان بر آموزش دختران و اشتغال زنان در افغانستان میتواند تا سال ۲۰۳۰ این کشور را با کمبود بیش از ۲۵ هزار معلم و کارمند صحی زن مواجه سازد.
رخشانه: این نهاد امروز (سهشنبه، ۸ ثور) با نشر گزارشی از پیامدهای منفی محدودیتها بر آموزش دختران و اشتغال زنان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان هشدار داده است.
صندوق حمایت از کودکان ملل متحد در گزارش «هزینه بیعملی در قبال آموزش دختران و مشارکت زنان در نیروی کار در افغانستان» گفته است که سهم زنان در خدمات ملکی از ۲۱ درصد در سال ۲۰۲۳، به ۱۷.۷ درصد در سال ۲۰۲۵ کاهش یافته است.
یونیسف افزوده است که پس از اینکه طالبان در سپتامبر ۲۰۲۱ آموزش متوسطه دختران را ممنوع کردند، بیش از یک میلیون دختر در افغانستان از حق آموزش محروم شدهاند.
این نهاد نسبت به تداوم این محدودیت هشدار داده و نوشته: «اگر این وضعیت تا سال ۲۰۳۰ ادامه یابد، بیش از دو میلیون دختر در کشوری که هماکنون یکی از پایینترین نرخهای سواد زنان در جهان را دارد، از آموزش فراتر از دوره ابتدایی محروم خواهند شد.»
در این گزارش آمده است که افغانستان با یک بحران دوگانهی «از دست دادن زنان متخصص آموزشدیده و جلوگیری از جایگزینی آنها توسط نسل بعدی» روبرو است.
بر اساس گزارش صندوق حمایت از کودکان ملل متحد، تا سال ۲۰۳۰ این کشور ممکن است تا ۲۰ هزار معلم زن و ۵۴۰۰ کارمند بخش صحی را از دست بدهد.
یونیسف گفته تعداد معلمان زن در مقطع ابتدایی بیش از ۹ درصد کاهش یافته و از نزدیک به ۷۳ هزار نفر در سال ۲۰۲۲ به حدود ۶۶ هزار نفر در سال ۲۰۲۴ رسیده است.
این کاهش، آموزش کودکان را تهدید میکند، بهویژه برای دختران که احتمال حضور و ادامه تحصیلشان در صورت حضور معلمان زن بیشتر است.
یونیسف با اشاره به محدودیتهای طالبان بر کار زنان در بخش صحت در افغانستان، گفته «کاهش تعداد کارکنان زن در بخش صحت، دسترسی به خدمات صحی مادران، نوزادان و کودکان را مستقیماً کاهش میدهد و زنان و کودکان را در معرض خطر بیشتری قرار میدهد.»
این نهاد گفته که محدودیتها بر آموزش و کار دختران و زنان همچنین سالانه ۸۴ میلیون دالر به اقتصاد افغانستان بهدلیل کاهش تولید اقتصادی زیان وارد میکند و پیشبینی میشود که این خسارت با ادامه محرومیت زنان و دختران از آموزش و کار افزایش یابد.
کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف گفته است: «افغانستان نمیتواند از دست دادن معلمان، پرستاران، داکتران، قابلهها و مددکاران اجتماعی آینده را که خدمات اساسی را حفظ میکنند، تحمل کند. اگر دختران همچنان از آموزش محروم بمانند، این واقعیت خواهد بود.»
او از طالبان خواسته است که ممنوعیت آموزش متوسطه دختران را لغو کنند. راسل از جامعه جهانی نیز خواسته است به حمایت از حق آموزش دختران متعهد باقی بماند.
خانم راسل گفت: «محروم کردن دختران افغانستان از دسترسی به آموزش متوسطه، یک ملت کامل را از ظرفیتهایش محروم میسازد. بخش صحی را تضعیف میکند و موتور اقتصادیای را که یک نسل تحصیلکرده از زنان میتواند به حرکت درآورد، خاموش میسازد.»
