جنبش اعتراضی زنان بهسوی آزادی در آستانهی چهارمین سال حاکمیت طالبان بر افغانستان گفته است که سکوت جامعهی جهانی در قبال مردم افغانستان، بهمعنای بیاعتنایی به اصول جهانی حقوق بشر است.
رخشانه: اعضای این جنبش اعتراضی امروز (یکشنبه، ۱۹ اسد) در اعلامیهای نوشتهاند که شهروندان افغانستان طی چهار سال گذشته شاهد نقضهای گسترده، سیستماتیک و پیوستهی حقوق بشر بودهاند.
در اعلامیهی این جنبش اعتراضی آمده است: «زنان، اقلیتهای قومی و مذهبی، فعالان جامعهی مدنی، خبرنگاران و نسل جوان [در حاکمیت طالبان] یا به سکوت واداشته شدهاند، یا پشت دیوارهای زندان، تبعید و مرگ ناپدید گشتهاند.»
زنان معترض با اشاره به محدودیتهای گستردهی طالبان علیه حقوق و آزادیهای اساسی زنان و دختران افغانستان گفتهاند که این محدودیتها «به روشنی مصداق تبعیض جنسیتی سازمانیافته و سلب کامل حق زیستن با کرامت است.»
آنها در ادامه گفتهاند که در دوران سلطهی طالبان بر کشور، «اقلیتهای قومی، بهویژه هزارهها و پیروان مذهب تشیع، آماج حملات مرگبار، کوچهای اجباری، مصادرهی املاک و تبعیض سیستماتیک قرار گرفتهاند.»
جنبش اعتراضی زنان بهسوی آزادی گفته که طالبان نهتنها گامی برای اصلاح، گفتگو و آشتی بر نداشتهاند، بلکه دروازههای هرگونه مشارکت را بهروی مردم بستهاند و بر شدت سرکوب و انحصار افزودهاند.
اعضای این جنبش اعتراضی خواستار «تغییر سیاست جهانی در قبال افغانستان» شده و گفته که برای احترام به حقوق بشر، بهویژه حقوق زنان، دختران و اقلیتها باید بر طالبان فشار دیپلماتیک وارد گردد.
آنها خواستار ایجاد یک روند سیاسی فراگیر و شفاف برای تشکیل دولت مشروع و بر اساس انتخاب مردم در افغانستان شدهاند.
«تحقیق بینالمللی دربارهی جنایات علیه اقلیتها، بهویژه جامعهی هزاره و شیعه و پاسخگو ساختن عاملان آن» از دیگر خواستهای زنان معترض است.
اعضای جنبش اعتراضی زنان بهسوی آزادی خواستار حمایت از فعالان حقوق بشر، روزنامهنگاران و مدافعان حقوق زن شدهاند.
آنها در پایان بر «محرومسازی طالبان از هرگونه بهرسمیتشناسی بینالمللی و انتقال پروندههایشان به عنوان قاتلین و ناقضین حقوق بشر در دادگاه بینالمللی» تاکید کردهاند.
