شماری از فعالان حقوق زن در ایران در بیانیهای «با خشم و هشدار، سیاستهای فزایندهی اخراج مهاجران افغانستانی» از این کشور را محکوم کردهاند.
رخشانه: امضاکنندگان این بیانیه گفتهاند که «در میان همهی مهاجران، زنان افغانستانی در موقعیتی بینهایت آسیبپذیر قرار دارند.»
فعالان حقوق زن در ایران گفتهاند که «بسیاری از زنان در ایران در خانهها، کارگاهها و مزارع در شرایطی بیثبات، بدون بیمه و بدون حمایت قانونی کار کردهاند.»
آنها تاکید کردهاند که زنان افغانستانی به کشوری بازگردانده میشوند که در آن اجازهی کار ندارند و از تامین معیشت محروماند و زنانی که نانآور خانواده هستند، در افغانستانِ تحت سلطهی طالبان، راهی برای زنده ماندن خود و فرزندان خود نخواهند داشت.
فعالان حقوق زن در ایران گفتهاند علیه سیاست حذف ایستاده و طرح «ساماندهی اتباع غیرمجاز» را پروژهای هدفمند برای حذف بدنهای بهحاشیهراندهشده دانستهاند.
آنها با اشاره به محدودیتهای شدید طالبان علیه زنان و دختران در کشور گفتهاند که اخراج برای زنان افغانستانی، بازگشت به کشور زنستیز است که آنها را از ابتداییترین حقوق انسانی محروم میکند.
امضاکنندگان بیانیه تاکید کردهاند که برای بسیاری از افراد اخراج شده از ایران، «بازگشت» معنایی ندارد چون در ایران به دنیا آمده و خانهای جز آنجا نمیشناسند.
فعالان حقوق زن در ایران، اخراج مهاجران افغانستانی از ایران را برای برخی «شکلی از تبعید، بیخانمانی و برای برخی به معنای به خطر افتادن جان آنها» دانستهاند.
آنها گفتهاند که در «کنار مهاجران افغانستانی، بهویژه زنان و کودکان ایستاده و اخراج، تحقیر، حذف و بیحقوقسازی آنان را نه یک اقدام منفرد، که بخشی از پروژهی سرکوب» میدانند.
امضاکنندگان این بیانیه از تمام نهادهای مدنی، دانشگاهیان، هنرمندان، روزنامهنگاران و فعالان اجتماعی خواسته که در برابر این «اخراج سیستماتیک دیگری» سکوت نکنند.
آنها بر توقف فوری روند اخراجها و برخوردهای امنیتی با مهاجران تاکید کرده و گفتهاند که حق اقامت، تحصیل، اشتغال و زندگی برای تمامی مهاجران افغانستانی، بهویژه نسلهایی که در ایران متولد و زندگی کردهاند، باید بهرسمیت شناخته شود.
فعالان حقوق زن در ایران بر «تضمین امنیت، آزادی و حق انتخاب برای زنان و دختران مهاجر، بررسی مستقل دربارهی بازداشتها، مرگهای مشکوک، و رفتارهای غیرقانونی و غیر بشردوستانه در فرآیند اخراج» نیز تاکید کردهاند.
آنها سیاستهای «دیگریسازی» و مقابله با هرگونه گفتمان تبعیضآمیز مبتنی بر ملیت، جنسیت و طبقه را بهطور «صریح» رد کرده و گفته که برای کرامت انسانهای ساکن ایران در کنار آنها میایستند.
