همزمان با روز جهانی صحت روان، سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده است که نیمی از جمعیت افغانستان دچار پریشانی روانی اجتماعی هستند.
رخشانه: سازمان جهانی صحت امروز(سهشنبه، ۱۸ میزان) در حساب کاربری خود در پلتفرم ایکس به مناسبت روز جهانی صحت روان این موضوع را مطرح کرده و گفته است که از میان این افراد، تنها ۱۲ درصد از آنان بهدنبال مراقبتهای رواندرمانی هستند.
این سازمان گفته است که داشتن وضعیت سلامت روانی، نباید کسی را از حقوق آنها از جمله حمایت، مراقبت، استقلال و حضور در اجتماعات محروم کند.
این نهاد افزوده است که چندین دهه درگیری در افغانستان، تاثیرات منفی شدیدی بر سلامت روان شهروندان کشور وارد کرده است.
سازمان جهانی صحت تاکید میکند که حدود نیمی از جمعیت افغانستان دچار پریشانی روانی اجتماعی هستند؛ اما تنها ۱۲ درصد به دنبال مراقبتهای رواندرمانی هستند.
این نهاد افزوده که صحت و سلامت روان، حق بشری است و ما باید حمایت از سلامت روان را در اولویت قرار دهیم.
این سازمان گفته است که سرمایهگذاری در برنامههای سلامت روان برای تضمین یک زندگی سالمتر و آیندهی بهتر، برای همهی شهروندان افغانستان حیاتی است.
در همین حال، مدینه قاطع مصدق، پزشک رواندرمان در صحبت با رسانهی رخشانه با تایید این موضوع گفته است که بیش از ۹۰ درصد از جمعیت کشور به دلیل چندین دهه درگیری، فقر اقتصادی و مشکلات روزافزون اجتماعی، با وضعیت وخیم روحی و روانی از جمله افسردگی، اضطراب، استرس و انواع اختلالات روانی مواجه هستند و بسیاری از آنها به دلیل اینکه در قریه و قصبات زندگی میکنند، از این سروی جا ماندهاند و یا به خدمات مراقبت و مشاورهی روانی دسترسی ندارند.
خانم مصدق باور دارد که زنان و دختران نسبت به مردان در افغانستان در وضعیت روانی حادتری قرار دارند و وضعیت شان شدیدا نگرانکننده است.
به گفتهی خانم مصدق، افغانستان به یکبارگی دچار تحول فاجعهبار سیاسی شد و مهمتر از آن، طالبان نیز به یکبارگی اعلان کردند که مکاتب برای دختران بالاتر از صنف ششم بسته است و زنان هم نمیتوانند در ادارهها کار کنند، به دنبال آن، دانشگاه و نهادهای آموزشی نیز بهروی زنان و دختران بسته شد که این مساله باعث ایجاد مشکلات روانی حاد در میان زنان و دختران شده است.
خانم مصدق میگوید که زنان و دختران افغانستان، در روزهای نخست آمدن طالبان به خیابانها آمدند و دادخواهی کردند؛ اما از سوی طالبان سرکوب شدند و درحال حاضر آنها بهجای مقابله با این محدودیتها و سرکوب، این درد را «درونریزی» میکنند که عامل «درونریزی» تبدیل به افسردگی شدید میشود که ممکن است منجر به اقدامات گوشهنشینی، فرار، ایجاد روابط ناسالم، بروز پرخاشگری و حتا خودکشی شود.
خانم مصدق با ابراز نگرانی از وضعیت روانی شهروندان کشور بهویژه زنان و دختران، میگوید که اگر وضعیت به همین منوال به پیش برود، ما شاهد صحنههای خطرناکتری خواهیم بود.
در همین حال، شماری از پزشکان رواندرمانی و جوانان در ولایت ننگرهار در شرق کشور، در برنامهای به مناسبت این روز، از وضعیت روحی و روانی شهرواندان ابراز نگرانی کرده و میگویند که حدود ۹۰ درصد شهروندان کشور بهویژه زنان و کودکان، به بیماریهای روانی مبتلا شدهاند.
اباسین، یکی از کارمندان صحت روانی شرکتکننده در این برنامه گفته است که در یک سال گذشته تعداد زیادی از زنان و کودکان را درمان کرده و این روند همچنان ادامه دارد.
به گفته وی، اگر طالبان در کنار ایجاد اشتغال برای مردم، فشارهای وارده بر زنان را برطرف نکنند، این احتمال وجود دارد که سطح این بیماری بیش از پیش افزایش یابد.
محبوبه* یک دختر دانشآموز صنف دهم که در این برنامه شرکت کرده میگوید، از روزی که طالبان مکاتب دخترانهی بالاتر از صنف ششم را مسدود کردهاند، بیشتر دختران به مشکلات شدید روحی و روانی دچار شدهاند.
از روز جهانی صحت روان درحالی یادآوری میشود که طالبان با اقدامات محدودیتکنندهی خود، زنان و دختران را از تمامی حقوق اولیه و انسانی شان محروم کردهاند.
بر اساس گزارشها، پس از تسلط طالبان بر کشور موارد خودکشی زنان و دختران در سراسر افغانستان بهویژه ولایات شمال به شدت افزایش یافته است.
