روایت

کاش می‌شد وطنم را نیز بردارم، بگذارم‌اش بین کوله‌پشتی‌ام و ببرم‌اش یک‌ جای دور. جایی دنج و خلوت. ببرم‌اش جایی...

در آستانه‌ی فرا رسیدن هشت مارچ (روز جهانی همبستگی زنان جهان برای برابری) در کارزار «از آگاهی تا برابری» برای...

مگر رنج را می‌توان مکتوب کرد و نگاشت؟! رنج تجربه‌ای درونی و و انتزاعی‌ست که نمی‌توان عمومی‌اش کرد. ازین‌رو به...

 یک روز پیش از سقوط کابل، در صنف با هم صنفی‌ها درباره‌ی اوضاع صحبت می‌کردیم. همه، بسته‌ای از اخبار تکان...

در  تمام مسیر راه، خروش صدای هم‌سرنوشتان معترضم در خیابان‌های خفته و خاک‌گرفته در گوشم طنین می‌اندازد : «نان، کار،...

 این اخبار به سرعت می‌پیچید و در گروه‌های  پراکنده و مخفیانه‌ی ما، شوری به پا کرده بود. همه موافق بودند...

از چاپ‌خانه که بیرون شدیم باید سریع‌تر به سوی قرار‌مان عازم می شدیم. شهر چون همیشه بود. پرشتاب و بی‌تاب...

با آمدن طالبان به کابل، زندگی من و تمام زنان این سرزمین زیر و زیر شد. سیاست در این سرزمین...

حاضر بودم همه‌ی هست و بودم را قمار بزنم اما دختر سه ساله‌ام به حس بیچارگی سه سالگی مادرش دچار...

خبر کوتاه و گویا است؛ دانشگاه‌ها باز می‌شوند. بازتاب این خبرِ کوتاه اما در من و شاید هزاران چون من،...