روایت زنان؛ «پدرم یک ماه بعد از آمدن طالبان غیب شد»
حسنیه خالقیار* نسل ما در پایتخت، با طالب و ذهنیت آنان پیش از تصرف کابل، به واسطهی اخبار فجایع مکرر...
بیشتر بخوانیدحسنیه خالقیار* نسل ما در پایتخت، با طالب و ذهنیت آنان پیش از تصرف کابل، به واسطهی اخبار فجایع مکرر...
بیشتر بخوانیدبا هزاران آرزو و امید، درس مکتب پایان یافت و امتحان کانکور دادم. نتیجه، برعکس تمام سالهای زندگی کودکی و...
بیشتر بخوانیددر نهایت برادران با همراهی پدر و مادر ظرف یک هفته طلاقام را گرفتند. من راضی نبودم. زندگی مشترک و...
بیشتر بخوانیدپیششرط طالبان برای رهایی خبرنگراران، روشن بود. اعلام کردند در صورتی که ما به خانههای مان برگردیم، آنان خبرنگاران ما...
بیشتر بخوانیدطالبان با مظنون قلمداد کردن کودکان و این تلاشهای خودسرانه، زخمی به آنان میزنند که قدر مسلم، تا مدتها از...
بیشتر بخوانیدبه عنوان دختری که بیست سال در یکی از سنتیترین ولایتهای افغانستان، قندهار بیست سال زیسته، هشت مارچ نماد و...
بیشتر بخوانیدذکیه اخلاقی (اسم مستعار) مصداق این جمله که برای سالها انگیزهی تلاش، تکاپو و تقلا بود، یکشبه در ذهن و...
بیشتر بخوانیدپس از شش ماه و دوازده روز، قرار شد در فرجام، شنبه هفت حوت به دانشگاه بازگردیم و در صنف...
بیشتر بخوانیدتنها یک حقیقت کمی بیتابیام در برابر این واقعیت تلخ و تکاندهنده را قرار میبخشد. این حقیقت که من در...
بیشتر بخوانیدزن که باشی، نفسِ بودنات محدود و مشروط است. هستی زن در افغانستان، هستی مستقل انسانی صاحب صلاحیت و اختیار...
بیشتر بخوانید